Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2013

ασημένια Σιών - βουνά από ατμό





ναι. αυτό ήταν το τέλος
το τέλος που ήρθε μέσα απ' τη θύελλα
νερά βύθισαν τις βαρκούλες μας
ίσως δεν έπρεπε
δεν έπρεπε
οι ελπίδες μας μες τους ωκεανούς
τους ωκεανούς
ζεστή γκρίζα θάλασσα

πες μου ή
χτύπα με ή
κράτησέ με
ή
πίστεψέ  με

το μέλλον χρεοκόπησε
και το όνειρο
σε τι πιστεύεις
τι πιστεύεις
αν πιστεύεις
πιστεύεις
σε μας;
εμάς;
εμείς
μην γυρίσεις πίσω
μυστήριο θαύμα

χαοτικές καρδιές φτιαγμένες από κεραυνούς

υπάρχει ένας στρατιώτης
κάπου κοιμάται σε ένα λιβάδι
κάπου υπάρχει μια μητέρα
μια μητέρα
μητέρα
μια μητέρα
ω μητέρα

πίστεψε σε κάποια όνειρα
στη γλύκα των ανθρώπων
που σφυρίζει στον ύπνο τους

αγγέλοι στις παλάμες σου
λένε γλυκά ανύσηχα τραγούδια
το μέλι στα όνειρά σου
σαν βουνά φτιαγμένα από ατμό