Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

mindfuck

και οι άλλοι
πήγαιναν όλο από εκεί
και δεν καταλάβαινα γιατί
πήγαιναν
και τους κοίταγα στάσιμη
κι ανήμπορη να καταλάβω
τι στο διάολο έκαναν
και μέσα μου μόνο
να βρίζω ήθελα
και να καταριέμαι
και τίποτ' άλλο

Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2013

και θα γελάμε
μέχρι να σπάσουν
οι οδοντοστοιχίες μας
τόσο πολύ θα γελάμε
και μετά
θα ρίξουμε ένα πήδημα
να το χαρεί η ψυχή μας.

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

Νικόλας Άσιμος Ωϊμε


Ωϊμέ, ωϊμέ, πώς έγινε;
Ωϊμέ, τίποτα δεν έμεινε
από μένα ζωή
κι έχω πια παραδοθεί.
Πόσο ξένοι γίναμε,
ποιός θα το πίστευε πως όλα τελειώσανε;
Κι ούτε που πονάω πια.

Είναι αυτο-δύναμη και αδυναμία μου
κι έγινε πια ύπαρξη
με την πάροδο του πόνου η ανυπαρξία μου.

Προτιμώ, προτιμώ να μην ξέρω κανέναν.
Κι όσα έζησα, πέρα τα πέταξα!

Είναι αυτο-ύπνωση και αταραξία μου
είναι κι επαγρύπνηση
κι η κοπή μου από το θρόνο, η ελευθερία μου.

Ωϊμέ, ωϊμέ, πως έλιωσα;
Ωϊμέ, τ' άλογο μου σέλωσα
δεν πατάω στη γη
κι έχω αποξενωθεί.
Τρέχω σαν τον άνεμο,
ποιός θα το πίστευε πως αναβαπτίζομαι
στ' ονειρεματάκι μου.

Είναι στην πέτσα μου και στην φαντασία μου
είναι και επίγνωση
κι είναι το παράλογό μου, κι η ανοησία μου.

Αγαπώ, αγαπώ και γυρνάω σε μένα!
Κι όσα πέταξα τα ξαναμάζεψα.

Είναι αυτο-όραση και αναγκαιότητα
είναι παλιννόστηση
είναι και η αφεντιά μου στην αιωνιότητα

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013

κατσαρίδες

γυρίζεις
τα μάτια
από μέσα
και ζεις
από μέσα
τον κόσμο

οι κατσαρίδες
μπήκαν απ' το στόμα
κατέκλισαν
το παχύ έντερο
και τρών
κατοπτρικά
τις σάρκες

έντομοκτόνα
σάλια
στα εντόθια
μιλούν
τη γλώσσα
του θανάτου
ανορεκτικές
ακανόνιστες
και μαύρες

περπατούν
κραυγάζοντας
να σε χορτάσουν
κι οι σπασμοί
λιγόστεψαν
στερέψαν
οι αιώνες

όταν
γυρίζεις
τα μάτια
από μέσα
κάτι σαπίζει
και σε τελειώνει
ύπουλα
κι απάνθρωπα

μάλλον ποτέ
δεν υπήρξες
στ' αλήθεια